الشيخ نجم الدين الطبسي ( مترجم : شيرازى )
45
صلاة التراويح بين السنة والبدعة ( نماز تراويح سنت يا بدعت ) ( فارسى )
مؤلّف : چنان كه مىبينيد خود أهل سنت هم مخفى نمىدارند كه اين جريان از ساختهها و استنباطهاى عمر است . ولى آنها در مقام توجيه كار عمر ادعا مىكنند كه پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله و سلم به اين بدعت راضى بوده است ! ! ح - ابن عبد البر مىگويد : عمر آنچه پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم به آن راضى بود را سنت قرار داد ، آن حضرت صلى الله عليه و آله و سلم فقط از ترس اينكه مبادا مردم آن را واجب بدانند توصيه به مواظبت بر اين نماز نكرد و وقتى كه عمر احساس كرد ديگر ترس از وجوب آن نيست آن را به پا داشت و در سال چهارده هجرى اين نماز را احيا كرد . « 1 » 7 - زرقانى بعد از نقل جمله عمر كه گفت : « بدعت خوبى است ! » مىگويد : اين تصريح اوست كه اولين كسى است كه مردم را در اقامه نماز در رمضان بر يك امام جمع كرد ، چون بدعت آن است كه مبتدع بواسطه كار خود چيزى را آغاز كند و هيچ كسى بر او سبقت نگرفته باشد ، پس عمر آن را ايجاد كرد و صحابه نيز پيروى كردند و مردم نيز تا امروز آن را دنبال كردند و اين صحت گفتار با رأى و اجتهاد را بيان مىكند . بنابراين عمر آن را بدعت ناميد چون پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم آن را به صورت جماعت به جا نياورد و زمان خليفه اول نيز وجود نداشت . بدعت در لغت به چيزى گفته مىشود كه بر خلاف شيوه مرسوم در گذشته باشد و در شرع بر آنچه مقابل سنت است اطلاق مىشود ، يعنى آن چيزى كه در زمان پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم وجود نداشته است . « 2 »
--> ( 1 ) . شرح زرقانى ج 1 ، ص 237 و 238 . ( 2 ) . شرح زرقانى ج 1 ، ص 237 .